Copi, yoğun bir hayatın göbeğinde, oğlu Paste’e doğru yolu göstermeye çalışan bir babadır. Peki doğru yol nedir?
Barcelona’da yaşayan Daniel Martínez Lara ve Rafa Cano Méndez’in yönettiği yedi dakikalık kısa film Alike, bir baba oğul ilişkisinden yola çıkarak modern hayatın insanı olduğu yere mıhlayan tuzaklarını ele alıyor. Hayatın renklerini kaybedince insanın, belki farkında bile olmadan, nasıl da günden güne köreldiğini hatırlatan, coşku ve mutluluğun nasıl yeniden kazanılabileceği üzerine düşünen diyalogsuz kısa filmde, anlatım aracı olarak renkler önemli bir rol oynuyor.
Çocukların insanın dünyasını alt üst ettiğini söyleyen yönetmenler, kısa filmin senaryosunu yazarken kendi babalık deneyimlerinden ilham almışlar. “Baba olduktan sonra, çocuğunuz için neyin iyi olup, neyin olmadığını çok sık düşünmeniz gerekiyor. Bu kısa filmle, bu konudaki düşüncelerimizi yansıttık.” diyor Martínez Lara.
Daniel Martínez Lara, İspanya’nın önde gelen animasyon sanatçıları arasında sayılıyor. Kendisi ayrıca İspanya’nın bilgisayarla animasyon üretimine odaklanan ilk büyük eğitim kurumu Pepe School Land’in de kurucusu. Yönetmen, Alike‘ta (2016) karşımıza çıkan Copi karakterini ilk olarak Changes (2006) adlı kısa filminde kullanmış.
Diğer Makaleler
Yıldızların Altında
Dün gece saat 3 civarıydı. Gölyazı açıklarında, etrafın sessizliğinde gökyüzüne bakmanın mutluluğu heyecanını yaşadım. Şehir ışıklarından uzakta gökyüzü bambaşka görünüyordu. Sayamayacağım kadar çok yıldız vardı. Bir süre sadece onları izledim. Sonra bir yıldız kaydı. Ardından bir tane daha. Ve bir tane daha… O an, gökyüzünün ne kadar büyük olduğunu ve bizim günlük hayatın telaşında ne…
Bir Buket Çiçekle Uyanmanın Hissettirdikleri
Bazı sabahlar alarm sesiyle başlarsınız güne… Bazı sabahlar ise odanızın bir köşesinde duran çiçeklerle. Benim sabahım ikincisiydi. Akşamın heyecanıyla sadece uzun uzun bakmış, kokularını içime çekmiş ve “Sabah ilk iş seninle ilgileneceğim.” diyerek bırakmıştım. Gerçekten de öyle oldu. Gözümü açar açmaz ilk baktığım şey telefonum değil, o çiçeklerdi. Ve fark ettim ki bazı hediyeler sadece…
Kontrol, Denge ve Sürüş: Direksiyonun Ötesindeki Disiplin
Bugün sporda, o büyük camların önünde ilerlerken aklıma sürekli aynı şey geldi: kontrol. Elliptical üzerinde ritmini bulmaya çalışırken aslında fark etmeden çok tanıdık bir hissin içindeydim. Tıpkı araba kullanırken olduğu gibi… hız değil, denge önemliydi. Ne çok yüklenmek ne de tamamen bırakmak. Tam kararında bir tempo. Araba kullanmak da tam olarak böyle bir şey. Dışarıdan…
SULTANGÜL AYYILDIZ 
Yorum bırakın