İçimden artık yeter noktasına geldiğimde, derin nefes alıp onların kuş olduğunu hatırlayınca kendime geliyorum. Kuş ama bir tane değil sayısız…

Hepsinin sesi farklı, hepsi farklı şekillerde ötüyor ve ortaya büyük bir orkestra çıkıyor. Buna karga ve martı sesleri eklenince işin rengi boyutu değişiyor. Peki sadece bu kadar mı?

Horoz sesleri? Arada bir ve yerli yersiz, gece gündüz demeden öten horozlar…

Ah!

Hepsi hepsi büyük bir koalisyon kurmuş da, halka seslenircesine ötüyorlar. Gözlerimi kapatıp yeter demeye getirsem de olayı yine de duyuyor olmak şükür sebebi.

Kuşların cıvıltısıyla güne başlamak naif, buna martı ve kargayı dahil etmiyorum çünkü onlardan korkuyorum! ☺️

Üstelik sesleri asla cıvıltı da değil. ☺️

Esen rüzgarla birlikte, ağaç dallarının birbirine çarpmasıyla ve kuş cıvıltılarıyla güne başlamanın huzuru yine de hissedilmeye değer. ☺️

Sevgilerimle…

Sultangül AYYILDIZ