Kafamı yastığa koyduğumda, bir gürültüde, hafif bir baş dönmesinde deprem olduğunu sanıp anlık bir kalp çarpıntısı, korku yaşıyorum. Hatta çoğu geceler en ufak sese bile bu yüzden defalarca kez uyandığım oluyor. Çoğunlukla abartmadan belirtiyorum, deprem gerçeğiyle ve korkusuyla uyuyorum. Kafamda kurduğum anlar çok oluyor.

Deprem olursa ne yapabilirimi düşünmeye başlayıp, kendimi enkaz altında çaresiz buluyorum. İnsan bunu neden kendine yapar? İstemsiz bir şekilde sonuç oraya bağlanıyor.

Deprem bizim ülkemizin gerçeği ve yeteri kadar önlem olmaması üzücü. Bilhassa İstanbul depreminin yakınlaştığı çok söyleniyor. 99 depreminden bu yana Marmara bölgesinde nadir küçük depremler yaşandı. Allah bilir fakat o tarihten bu yana, deprem olasılığı kısaldığının söylentilerini çok fazla işitiyoruz.

İnsanın her zaman en korktuğu başına gelir. Buna kendimde çok şahit oldum. Hem kendim, hem çevremde insanların korku beslediği şeylerle karşı karşıya geldiklerini gördüm. Benim hislerim o bir depremde yaşayacağım kötü şeylerden kaçamayacağımı söylüyor. Korkunun ecele faydası yok elbet, fakat korku silip atılmıyorda.

Dilerim en kısa zamanda kalıcı çözüm bulunur ve deprem konusunda ki hassasiyetlerimizi gideririz. Ben gibi korkan bir çok insan biliyorum…

Sevgilerimle…

Sultangül AYYILDIZ