SON GÖNDERİLER
Bir Akşam Ruhu: Sevdiklerim, Kahvem ve Kendime Ayırdığım Vakit 🙃
Günün sonunda evin içinde süzülen kahve kokusuyla başlıyor en sevdiğim saatler. Bilgisayar kapanmış, e-posta kutusu sessiz, bildirimler yok… Çünkü artık mesai bitti. Ve burası benim alanım. Evden çalışmanın en güzel yanı da bu belki: Günün sonunda kendine ait bir köşeye geçmek için trafikle boğuşmana gerek yok. Koltuk seni bekliyor, kupan hazır, pijamalarınla özgürsün. Hele bir…
Sahil Sessizliği: Bir Kahve, Bir Mola, Bir Düşünce
İş bitmiş. Gün yavaşça sırtını dönüyor şehre, hava serin ama huzurlu. Motoru park edip sahile doğru yürüyorsun, içini kıyıya vuran suyun sesiyle, gökyüzünde dans eden bulutlarla doldurmak istiyorsun. Elinde sıcacık bir kahve, tüm günün telaşı avuçlarının arasında buharlaşıyor sanki. Yorgunlukla karışık bir huzur çöküyor üzerine. Öyle güzel bir an ki bu… Ne konuşan biri var…
Pazar Temizliği: Evin Ruhunu Arındırmak
Pazar sabahı… Hani şu kendiliğinden yavaş akan, dışarının sesi içeriye uğramamış, kahvaltının ardından “şöyle bir etrafı toparlasam fena olmaz” dedirten sabahlardan biri. Bugün elim süpürgeye gitti. Güneş perde aralığından halıya düşmüş, biriken toz taneleri ışıkla dans ediyor. Sessizce çalışan süpürgeyle odadan odaya geçerken sanki sadece evi değil, zihnimi de toparlıyorum. Temizlik işte böyle bir şey;…
2026 🥳
Yeni bir yıl, yeni insanlar ve yeni öğretiler demek. 2026 senesinin bana çok daha iyi geleceğini hayatımda daha büyük adımlar atacağımı biliyorum. Sağlıklı, huzurlu ve hepiniz için sevdiklerinizle geçirebileceğiniz nice yıllar diliyorum. ❤️
Yağmurun Ritmiyle Başlayan Sabahlar 🌧️
Bugün uyanır uyanmaz ilk fark ettiğim şey yağmurun sesi oldu. Camdan dışarıya uzanmış bir iki damla, sonra hızlanan tıkırtılar… Sanki dışarıda hayat biraz daha yavaşlamış gibiydi. Hani öyle günler olur ya; kalkmak istemezsin ama kalktığında da dünyaya karşı daha yumuşak olursun. İşte öyle bir sabahtı. Yatakta biraz oyalanıp sonra kendimi usulca bilgisayarın başında buldum. Kalın…
🎬 Sabırsızlık Zamanı — Bir Havuza Girme Tutkusunun Arkasındaki Hayat [Film Önerisi]
2021 | Dram – Komedi | 93′ | Türkçe | 18 Kasım 2022 Kendime şöyle sakin bir film açayım dedim. Sessiz, samimi, içimde bir yerlere dokunsun istedim. Öyle büyük bütçeli, görsel efektli bir şey değil de… Hani şöyle sade ama insanı içine çeken bir hikâye. Derken denk geldim: “Sabırsızlık Zamanı”. Ve iyi ki izlemişim… Normal…
Bir Akşamın Büyüsü: Film, Işıklar ve Tatlı Bir Mola
Bazen dış dünyanın gürültüsünden uzaklaşmak için bir uçak bileti gerekmez… Bazen bir akşam, loş bir ışık, bir kâse meyve ya da tatlı, küçük bir masa lambası ve sevdiğin bir film, sana bambaşka bir dünyaya kaçış bileti sunar. Bu akşam, işte tam da öyle bir akşam. Şehir dışarıda kendi karmaşasını yaşarken, içeride başka bir dünya kurulmuş:…
🌧️ Yağmurda Motor Sürmek: Islanmaya Değer Bir Huzur
Yağmur yağıyorsa çoğu insan evine kaçar. Ben mi? Motoruma atlayıp sokağa çıkarım. Çünkü yağmurda motor sürmek, sadece bir yolculuk değil… Bir his, bir kaçış, bir özgürlük hali. 🛵 Yağmurda Gaz Açmanın Büyüsü Motorun sesi, yağmur damlalarının tınısıyla birleşince ortaya bambaşka bir müzik çıkıyor. Bu ses, doğanın sana fısıldadığı bir melodi. Kaskın vizörüne çarpan damlalar… Yüzünü…
ChatGPT’ye sordum;
“Eğer bir insan olsaydın, mutlu olmak için neler yapardın?” Cevapları beni yanıltmadı ve en çok tatmin eden kısmı ise mutlu olmak için yaptığım şeyleri gelişmiş bir yapay zekadan öğrenmekti. 1. Güneş gören yerlere otururdum. Hem ruhum ısınırdı, hem D vitamini bedava. 2. Sık sık yürürdüm. Kafamı boşaltır, kulaklıkla güzel bir müzik açar “hayat film gibi haa” derdim.…
Yeni Yaşım, Hayatın Bana Anlattıkları…
Her yıl dönüp aynı noktaya geliyoruz: doğduğumuz gün. Ama aslında hiçbir yıl aynı değil. Çünkü insan dediğimiz şey, bilimsel olarak bile, her doğum gününde tamamen farklı bir varlığa dönüşüyor. Bilim diyor ki: 🧠 Bir yılda beynimiz 30.000’den fazla yeni bağlantı kuruyor. ❤️ Kalbimiz yaklaşık 35 milyon kez atıyor. 💫 Hücrelerimizin büyük çoğunluğu yenileniyor, biz fark…
Sabahın Sessizliğinde Bir Motora Yaslanan Huzur
Bazı sabahlar, insanın içi sebepsizce hafifler… Bugün benim için o sabahlardan biriydi. Şehrin kalabalığı henüz uyanmamışken, havada yağmur kokusuyla karışmış bir dinginlik vardı. Motorumun anahtarını çevirdiğim anda çıkan o tanıdık ses bile sanki “Hadi, bugün kendinle kalma günü.” diye fısıldıyordu. Yollara düştüm. Soğuk havanın yüzüme vuruşu bile iyi geldi… Sanki zihnimdeki tüm gürültü, rüzgâra karışıp…
Geliştirdiğim IdeaTools Şirket İçi Yönetimi Kolaylaştıran Uygulama
💡 IdeaTools – Visual Studio ile Geliştirdiğim İç Otomasyon Aracı 🚀 Projenin Amacı ve Çıkış Noktası IdeaTools’un temeli, şirket içi dosya yönetim süreçlerinde karşılaşılan tekrar eden işlemleri ortadan kaldırmak üzerine kuruldu. Excel ve XML dosyalarıyla çalışan ekiplerin; toplu görsel indirme, veri dönüştürme, dosya bölme, hatalı veri tespiti gibi işlemleri manuel olarak yapması ciddi zaman kaybına neden oluyordu.…
Gökyüzünün Sessiz Öğretisi: Bir Kuşun Kanadında Hayatı Okumak
Gökyüzüne baktığınızda ne görürsünüz? Kimisi için yalnızca bulutların arasında süzülen bir kuş, kimisi içinse hayatın bütün gizemlerini anlatan sessiz bir öğretmen… Aslında çoğu zaman gözümüzün önünde duran sahneler, bize en büyük dersleri verir. Yeter ki bakmayı, görmeyi ve hissetmeyi bilelim. Gökyüzünde süzülen bir kuş, özgürlüğün en saf hali gibi görünür. Oysa işin özü, yalnızca kanat…
🌿 Bu Sonbahar Kendine Yakınlaş
Yeni kararlar değil, yeni farkındalıklar zamanı. Sonbahar geldi. Hani o hafif rüzgârın pencereyi usulca araladığı, sabahların biraz daha serin, akşamların biraz daha sessiz olduğu zamanlar… Yapraklar yavaş yavaş renk değiştiriyor. Doğa sessizce dönüyor içine. Ve bana sorarsan, biz de biraz öyleyiz bu mevsimde… Yazın gürültüsünden sonra, kendimize yeniden yaklaşma vakti bu. Bazen hızlı koşmak değil,…
“Ben Değilsem Kim?” – Hayatın Sorumluluğunu Almak
Bazen sabah uyanınca bile kendi hayatıma uzaktan bakıyormuşum gibi hissediyorum. Sanki biri uzaktan beni izliyor, ama kontrol bende değil gibi. Bir şeyler yolunda değil ama nereden başlayacağımı da bilemiyorum. Belki sen de böyle hissediyorsun. Ve işte o zaman insanın içinde bir cümle yankılanıyor: “Ben değilsem kim?” 🎯 Suçlayacak Kimsemiz Kalmadığında… Çocukken hayatla ilgili ne hissediyorsak,…
Deprem Geçti Ama Sarsıntılar Bitmedi mi? Hadi Gel Birlikte Konuşalım…
Son zamanlarda “geçmiş olsun” demekten dilimizde tüy bitti resmen. Herkesin kafasında aynı soru: “Bu artçılar daha ne kadar sürecek?” “Bu gece yine sallanır mıyız?” “Acaba daha büyük bir deprem mi geliyor?” İşte tam da bu yüzden bu yazıyı yazmak istedim. Belki hep birlikte biraz daha sakinleşir, biraz daha bilinçleniriz diye… Artçı Deprem Ne Demek? Kafanı…
Erteleme Alışkanlığıyla Baş Etmenin Bilimsel Yolları
“Başlamayı yarına bırakmak, başarıyı sonsuza bırakmak gibidir.” Hepimiz bir şeyleri erteliyoruz. Yapmamız gereken işleri, başlamak istediğimiz projeleri, belki de sadece bir e-posta yazmayı bile… “Sonra yaparım”, “yarın kesin başlarım” ya da “şimdi kafamda değil” dediğimiz o anlar, aslında fark etmeden zamanımızı ve potansiyelimizi yavaş yavaş yiyor. Peki ama neden erteliyoruz? Ve daha önemlisi: Nasıl bırakırız?…
Doğanın Kalbinde, Yaşamın Sessizliğinde
Bazen şehirden kaçmak gerek. Gürültüden, aceleden, kalabalık düşüncelerden. Bazen sadece durmak, sadece nefes almak, sadece “olmak” gerek. Ve işte tam da bu yüzden doğa… Çünkü doğa ne acele eder ne de geç kalır. O sadece zamanında parlar, rüzgarı serin eser, gökyüzü maviye boyanır ve ağaçlar hiçbir şeyi saklamadan sergiler kendini. O anlarda insan, kendi iç…
Kendine Dönmenin Vakti: Yorulmuş Bir Kalbe Sessizce Dokunmak
Zamanın çok hızlı aktığı bir çağdayız. Hepimiz bir yerlere yetişmeye, bir şeyleri tamamlamaya, bir şeyleri kanıtlamaya çalışıyoruz. Bu çaba, bazen öyle görünmez bir yorgunluk yaratıyor ki, fiziksel bitkinliğin ötesine geçiyor. Ruh, sessizce yoruluyor. Ses etmeden… şikâyet etmeden… sadece içe doğru çekilerek. Kimi zaman başarı, kimi zaman sorumluluk, bazen de sadece “iyi bir insan olma” gayesiyle…
Yoruldum Ama Güzel Yoruldum 🌫️
Bir süredir kendime şöyle cümleler kuruyorum:“Yoruldum ama güzel yoruldum.”Sanki bu yorgunluk beni ezmiyor da, sarmalıyor. Zor geçti belki, ama boşuna değildi diyorum. Çok şey yapmadım belki ama içimden geçen her şeyi taşıdım bu haftalarda. Taşımak da bazen koşmaktan daha ağırdır, değil mi? Çünkü bu yorgunluk öyle bildiğin fiziksel bir bitkinlik değil.Bu biraz ruhun oturup “bugün…