Bazen sabah uyanınca bile kendi hayatıma uzaktan bakıyormuşum gibi hissediyorum. Sanki biri uzaktan beni izliyor, ama kontrol bende değil gibi.

Bir şeyler yolunda değil ama nereden başlayacağımı da bilemiyorum. Belki sen de böyle hissediyorsun.

Ve işte o zaman insanın içinde bir cümle yankılanıyor:

“Ben değilsem kim?”

🎯 Suçlayacak Kimsemiz Kalmadığında…

Çocukken hayatla ilgili ne hissediyorsak, çoğunu büyüyünce hâlâ taşıyoruz. Belki yeterince görülmedik, belki kimse bizi yüreklendirmedi. Ve yıllar geçtikçe farkında olmadan “ben böyleyim çünkü onlar böyleydi” diyerek kendimizi hep bir yere sabitledik.

Ama gün geliyor ki; artık mazeretlerin işe yaramadığı bir kavşağa varıyoruz.

Çünkü bu hayat bizim.

Ve kimse bizim yerimize bu yükü taşıyamıyor.

Ne annemiz, ne eşimiz, ne dostumuz…

🔍 “Hayatımda neyi ben seçmedim?”

Kimi zaman dönüp hayatına bakmak gerekiyor.

Şu an yaptığım işi ben mi istedim? Hangi şehirde yaşadığımı ben mi seçtim? Günüm nasıl geçiyor, bu ritmi ben mi belirliyorum?

Küçücük bir “evet” bile seni özgürleştirmeye başlıyor.

Çünkü sorumluluk almak, sadece hata yaptığında suçu üstlenmek değil.

Hayatının direksiyonuna geçmek demek.

🛑 Kurban Rolünü Bırakınca Ne Olur?

Kurban rolü tanıdıktır.

Sorumluluk almazsın, ama hep haklısındır.

Dünya sana haksızlık etmiştir, sen elinden geleni yapmışsındır (!)

Ama orada çok uzun kalınca insan boğuluyor.

Çünkü kendi potansiyelini göremiyorsun.

Kendi hayatının yazarı olduğunu unutuyorsun.

Ve aslında o yazıyı yeniden yazma gücün hep sende var.

✨ Minik Adımlar, Büyük Dönüşler

Sorumluluk almak demek:

Büyük kararlar almak değil, Küçük değişimlere “evet” demek.

🌿 Sabah 10 dakika kendinle sessiz kalmak,

🗓️ Bir plan defteri açmak,

🚪 Hayatındaki enerji emicileri yavaşça kapının dışına bırakmak…

Bunlar görünmez ama çok güçlü adımlar.

Çünkü o an diyorsun ki:

“Ben artık izlemiyorum. Yaşıyorum.”

💬 Son Sözüm Şu Canlarım…

Bu yazıyı okurken “benim de yapmam gereken çok şey var ama nereden başlayacağımı bilmiyorum” diyorsan…

Başladın bile.

Çünkü fark ettin.

Çünkü artık sorumluluk almayı konuşuyorsun.

Ve en güzeli, artık “bir gün” değil, bugün diyorsun.

Unutma:

Eğer sen değişmezsen, kimse senin yerine değişemez.

Eğer sen sahiplenmezsen, kimse senin hayatını senin gibi taşıyamaz.

Ve eğer sen değilsen… kim?

Sevgilerimle…