---

Merhaba,

Bu satırları yazarken, bir klavyenin başında değil de kalbimin tam ortasında oturuyormuşum gibi hissediyorum. Çünkü tam 1.5 yıl sonra yeniden sizinle burada buluşuyor olmak, sadece bir yazının geri dönüşü değil; kendi içime attığım bir yolculuğun da sesi.

Bu geçen sürede hayatımın birçok yerinde taşlar yerinden oynadı. Bazılarını yerinden kendim oynattım, bazıları ise ansızın devrildi üzerime.

Bazen bir sabah, sıradan bir kahvaltının ortasında gözlerimin dolduğu oldu. Bazen bir öğleden sonra, yürürken içimdeki yüklerin hafiflediğini fark ettim.

İşte bu yüzden bu yazı; “nerelerdeydin?” sorusuna bir cevap değil, “buradayım ve yine buradayım” demenin cesur bir yankısı.

Kayıplar, Kazanımlar ve Derinleşen Sessizlikler

Bu sürede neler mi oldu?

Kendime pek çok şey kattım.

Ama bir o kadar da eksildim, azaldım.

Hayat bana, kazandırmanın da kaybettirmenin de çok benzer hissiyatlar barındırabildiğini öğretti.

Bazen bir dostluğu kaybetmek, bir fazlalıktan kurtulmak gibiydi.

Bazen bir başarının gelişi, hiç tahmin etmediğim bir yalnızlığı getirdi.

Bunları anlatmak kolay değil. Ama emin olun, yazmak nefes almak gibi.

Ve bu platform da nefes aldığım, iç sesimi duyurduğum bir yer.

Belki bu taraftan anlatmak zor, ama şunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim:

O taraftan hissediliyorsa, bu taraftan gerçekten yaşandı.

Yeni Bir Düzenin Eşiğinde

Şimdilerde hem yoğun bir iş akışının içindeyim, hem de yaşam alanımı, ruhuma iyi gelecek bir düzene kavuşturmaya çalışıyorum.

Kendime verim katabileceğim her yükün, her görevin altına girmekten çekinmiyorum.

Çünkü artık biliyorum ki, insan zihnini meşgul ettikçe, kalbini koruyabiliyor.

Meşguliyet kaçış değil; iyileşmenin ta kendisi.

Geceleri yorgunluktan erkenden uyuyakalmak, sabahları kahvemi umutla yudumlamak…

Bunlar benim yeni rutinlerim.

Eskiden kaçtığım o “yoğun” hayat, şimdi bana sığınak oldu.

Çünkü ne yaşarsam yaşayayım, kendi iç dengemi kurmanın en güçlü yolu, üretmek ve paylaşmak.

Yeni Başlangıçlar, Yeni Sözcükler

Bu yazı, sadece bir geri dönüş değil.

Bu bir yeniden doğuşun notu.

Kendime söz verdiğim gibi, bundan sonra burada daha çok olacağım.

Sadece “bugün şunu yaşadım” değil, “bugün böyle hissettim” diyebileceğim yazılarla geleceğim.

Çünkü yolculuk, ancak paylaştıkça güzelleşiyor.

Ve güzellik, çoğaldıkça derinleşiyor.

Kapatmadan önce bir şey daha:

Bu blogda paylaşacağım yazılar bazen sadece bir düşünce, bazen de uzun bir hikâyenin başlangıcı olacak.

Ama her biri, hayatın içinde yakaladığım kırıntılardan ilham alacak.

Şimdilik buraya kadar…

Ama unutmayın, bu bir son değil;

Yeni bir sayfanın ilk satırı.

Sevgilerle… ☺️