Zamanı geldiğinde her zorlukta, her koşulda yanında olandır aile. Gerektiğinde sana acıyı söyleyen, hüznünle dertlenendir. Acıyı söyler ama üzülesin diye değil. Kendine gelip, sonradan kalıcı hasarlara uğramaman için gerçekleri söyleyendir.
Zamanı geldiğinde canın yanmasın diye sana sarılandır. Sen kendini boşlukta hissettiğinde o boşluğu doldurandır.
Aile kavramı da tüm bunlardan ibaret değil midir? Kan bağıyla, duygusal bağlarla oluşan küçük toplumsal bir kavram. ☺️
Ailemle çoğu zaman bazı konularda uzlaşamamış olsamda onlara çok değer veriyorum. Birinin canı yandığında bunu daha çok hissedebiliyorum. Kendi canım yanmış gibi…
Zarar gelmesin, iyi olsun gözüyle bakıyor duaları sıralıyorum. Anlaşamadığım zamanlarda ise biraz kızgın olabiliyorum. Bu aslında biraz aile faktöründen ziyade kafaların çok fazla uyumlanmadığından kaynaklı durum olabiliyor. Yine de aile ve ben onları canlarının yanmasını istemeyecek kadar çok seviyorum.
Aileler genellikle çocuklarının iyiliğini her konuda düşünsede, çocuk bunu göremeyebiliyor. O an çocuğun isteği ve arzuladığı durumlar farklı olsa da aile hep kendinden olanı koruma iç güdüsüyle hareket eder.
Bu da bizi, “aile” yapar. Ailelerimizin kıymetini her daim bilmeli onları gözümüzden sakınmalıyız. Bunu gün geçtikçe fark ediyor, daha iyi benimseyebiliyorum.
Ailelerinizle sağlıklı, mutlu yarınlar diliyor her zaman huzurla vakit geçirmenizi temenni ediyorum. Değerlilerimiz…🌹
Sevgilerimle…
Sultangül AYYILDIZ
- İdeolojik Podcast Yakında Yayında
- Bu Gece İlk Sahur: Hoş Geldin Ramazan 🌙
- “HİÇ”
- Islanmak 🌧️
- Keşfetten Evime: Hayalimdeki Evi Dizerken…
Yorum bırakın