Copi, yoğun bir hayatın göbeğinde, oğlu Paste’e doğru yolu göstermeye çalışan bir babadır. Peki doğru yol nedir?
Barcelona’da yaşayan Daniel Martínez Lara ve Rafa Cano Méndez’in yönettiği yedi dakikalık kısa film Alike, bir baba oğul ilişkisinden yola çıkarak modern hayatın insanı olduğu yere mıhlayan tuzaklarını ele alıyor. Hayatın renklerini kaybedince insanın, belki farkında bile olmadan, nasıl da günden güne köreldiğini hatırlatan, coşku ve mutluluğun nasıl yeniden kazanılabileceği üzerine düşünen diyalogsuz kısa filmde, anlatım aracı olarak renkler önemli bir rol oynuyor.
Çocukların insanın dünyasını alt üst ettiğini söyleyen yönetmenler, kısa filmin senaryosunu yazarken kendi babalık deneyimlerinden ilham almışlar. “Baba olduktan sonra, çocuğunuz için neyin iyi olup, neyin olmadığını çok sık düşünmeniz gerekiyor. Bu kısa filmle, bu konudaki düşüncelerimizi yansıttık.” diyor Martínez Lara.
Daniel Martínez Lara, İspanya’nın önde gelen animasyon sanatçıları arasında sayılıyor. Kendisi ayrıca İspanya’nın bilgisayarla animasyon üretimine odaklanan ilk büyük eğitim kurumu Pepe School Land’in de kurucusu. Yönetmen, Alike‘ta (2016) karşımıza çıkan Copi karakterini ilk olarak Changes (2006) adlı kısa filminde kullanmış.
Diğer Makaleler
Bir Akşam Ruhu: Sevdiklerim, Kahvem ve Kendime Ayırdığım Vakit 🙃
Günün sonunda evin içinde süzülen kahve kokusuyla başlıyor en sevdiğim saatler. Bilgisayar kapanmış, e-posta kutusu sessiz, bildirimler yok… Çünkü artık mesai bitti. Ve burası benim alanım. Evden çalışmanın en güzel yanı da bu belki: Günün sonunda kendine ait bir köşeye geçmek için trafikle boğuşmana gerek yok. Koltuk seni bekliyor, kupan hazır, pijamalarınla özgürsün. Hele bir…
Sahil Sessizliği: Bir Kahve, Bir Mola, Bir Düşünce
İş bitmiş. Gün yavaşça sırtını dönüyor şehre, hava serin ama huzurlu. Motoru park edip sahile doğru yürüyorsun, içini kıyıya vuran suyun sesiyle, gökyüzünde dans eden bulutlarla doldurmak istiyorsun. Elinde sıcacık bir kahve, tüm günün telaşı avuçlarının arasında buharlaşıyor sanki. Yorgunlukla karışık bir huzur çöküyor üzerine. Öyle güzel bir an ki bu… Ne konuşan biri var…
Pazar Temizliği: Evin Ruhunu Arındırmak
Pazar sabahı… Hani şu kendiliğinden yavaş akan, dışarının sesi içeriye uğramamış, kahvaltının ardından “şöyle bir etrafı toparlasam fena olmaz” dedirten sabahlardan biri. Bugün elim süpürgeye gitti. Güneş perde aralığından halıya düşmüş, biriken toz taneleri ışıkla dans ediyor. Sessizce çalışan süpürgeyle odadan odaya geçerken sanki sadece evi değil, zihnimi de toparlıyorum. Temizlik işte böyle bir şey;…
SULTANGÜL AYYILDIZ 
Yorum bırakın