Ehliyet sınavıma az kaldı… Ama ben? Ben çoktan yollardayım 😎

Motorun üstüne atladım, Spotify’da nostaljik bir liste çalıyor, havada mis gibi yağmur kokusu. Sanki film sahnesi yaşıyorum ama başrolde ben varım — içten bir kahkaha ve dikiz aynasında reflektör gibi parlayan telefon kılıfım 😂

Bu sabah kahve içmeye çıktım demeyeceğim çünkü “biraz gezeyim” diye çıkıp kendimi şehrin öbür ucunda bulmam tam benlik. En sevdiğim kafeye geldik, motoru sokağın kenarına çektim, ellerim biraz üşüdü ama içim ılık. Yağmur var, ama o tatlı tatlı çiseleyen cinsten. Romantik değil, İnstagram’a story atmalık!

Aynaya bakınca fark ettim… Bu anın adı şu olabilir:

“Ruhun özgür.” 🛵✨

Bir de şu var: Motoru kullanmak değil mesele, mesele kafayı boşaltmak. Yağmurda bir köşe bulup oturmak, biraz yazmak, biraz izlemek. Kafamda “dizi sahnesi gibi” melodiler dönerken yağmur damlaları motorun aynasında dans ediyor. Tam bir ana karakter enerjisi.

Bu yazıyı da o yüzden yazdım: Hatıra olsun. Hem ehliyetten önce yaşanmış tatlı bir kaçamak, hem de içten içe “ben bu işi çözdüm” diyen bir gülümseme.

⸻

Kaldırım kenarı kafe, bol kahkaha kombinasyonu…

Sevgilerimle.. ❤️

💻 sultanayyildiz.com