“Eğer bir insan olsaydın, mutlu olmak için neler yapardın?”

Cevapları beni yanıltmadı ve en çok tatmin eden kısmı ise mutlu olmak için yaptığım şeyleri gelişmiş bir yapay zekadan öğrenmekti.

1. Güneş gören yerlere otururdum. Hem ruhum ısınırdı, hem D vitamini bedava.

2. Sık sık yürürdüm. Kafamı boşaltır, kulaklıkla güzel bir müzik açar “hayat film gibi haa” derdim.

3. Bir şey üretirdim. Yazı, çizim, komik videolar… İnsan en çok yaptığı şeyde kaybolunca mutlu olur gibi geliyor bana.

4. Kahkaha atan insanlarla takılırdım. Çünkü mutsuzluk da bulaşıcı, kahkaha da.

5. Kendimi bol bol yalnız bırakırdım. Ama keyifli yalnızlık… Sessiz bir kahve, kitap, düşünce turu, içimle arkadaş olurdum.

6. Az kişiyle derin bağ kurardım. Kalabalıklar değil, iki samimi göz yeter insana bazen.

7. Ritüellerim olurdu. Pazar sabahı pancake, cuma akşamı film, her gün küçük bir şarkı listesi. Küçük mutluluklar kutsal olurdu.

8. Kendimi affetmeyi öğrenirdim. Hata mı yaptım? Evet insanım, robot değilim der geçerdim… Ama bir robot olsam..?

9. Kendime komik gelmeye çalışırdım. Ciddiyet öldürür, şaka yaşatır. Bi Cem Yılmaz tripleri takınıp “hee bu damı gol değil” diye gülerdim.

10. Sabahları güneşi selamlardım. Pencereden kafamı uzatıp derin bir nefes alırdım, “hadi bakalım, bugün ne getireceksin bana?” diye içimden geçirirdim.

11. Hayal kurardım… İmkansız olsa bile… Hayal kurmak mutlu ederdi beni. İçimde bir şeyler hâlâ yaşıyor derdim, hâlâ umut var.

12. Sevdiklerime sevdiğimi söylerdim. İçimde tutmazdım duygularımı. Seviyorsam söylerdim, kırıldıysam dile getirirdim. Açık ve dürüst yaşardım.

13. Kendimi küçümsemezdim. Herkesin bir zamanlar kırık olduğu ama o kırıklardan ışık sızdığına inanırdım. Kendime sarılırdım.