Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte biraz çay içerken güne başlamanın keyfini çıkarıyorum. Biraz yorgunluğumu atmaya çalışırken biraz da gece yaşadığım ve hoşlanmadığım bir durumu sizlerle tazeyken paylaşmak istedim.

Bulunduğum ortamda dinlendiğimiz esnada, bir anne ve çocuk(3-4) ile karşılaştım. Çocuk belli ki o esna da yemek yemek istemiyor ve bunun için zorlanıyor. Çocuk öyle çelimsiz ve zayıf güçsüz bir çocuk gibi de görünmüyor. Toplu, kilosu yerinde bir çocuktu fakat anne çocuğu bacaklarının arasına yatırmış çocuğun burnunu kapatarak ya da yanaklarını sıkarak ağzını açmasını sağlıyordu. Çocuk haliyle bu durumdan memnun değil sinirle ve öfkeyle çırpınıyor yemek yiyeceği varsa bile o sinirle yemek istemeyip geri itiyordu.

Şimdi bunun üzerine söylenecek çok şey var. O esnada durup o anneye de ikaz da bulunmayı çok istedim fakat günümüzde bir çok şey yanlış anlaşılıyor ve ben ne dersem diyeyim o anne çocuğa aynı şekilde davranmaya devam edip yaptığını kabullenmeyecekti. Çocuk acıktığında bunu belli edecektir ve siz ne kadar zorlarsanız o kadar olumsuzluk alıcaksınız. Belli noktalarda zorlanılabilir ama yine de bu şekilde değil. Zorlamanında ölçüsü olmalıdır. Çocuğu ikna yoluna gitmeye itebilirsiniz. Bunun için çeşitli kitaplar, makaleler mevcut ki, bende bunun için bilhassa bir makale paylaşımında bulunacağım. Şu anlık bu kadarını yazabiliyorum ve bunu paylaşmadan edemedim. Rica ediyorum çocukları, ebeveynleri olarak sadece yedirip, içirip, giyimiyle ilgilenmekten ibaret görmeyelim. Duyguları, istekleri, sevgileri…

Hepsiyle birlikte ebeveyn olmaya özen gösterelim.

Sevgilerimle…

Sultangül AYYILDIZ

---

• Bir Akşam Ruhu: Sevdiklerim, Kahvem ve Kendime Ayırdığım Vakit 🙃
• Sahil Sessizliği: Bir Kahve, Bir Mola, Bir Düşünce
• Pazar Temizliği: Evin Ruhunu Arındırmak
• 2026 🥳
• Yağmurun Ritmiyle Başlayan Sabahlar 🌧️