Sesli ortamda kitap okurken dikkatimin dağıldığı doğru lâkin hafif bir meditasyon müziği ile açık havada kitap okumanın, ara ara kahve yudumlamanın tadını bilen bilir. Kitap okumaya odaklanırken yanıma bir çocuğun yanaşıp, “abla alır mısın?” sorusuyla kafamı sola çevirdim. Çocuğun elinde ki şans bilekliklerini gördüm. Önce fiyatını sordum söylediği şey, “gönlünden ne kadar koparsa” oldu. Çocuğun mimikleri, samimiyeti içimi çok ısıttı. O an bilekliğin fiyatının dışında bir ücret vermiş olmamın tek sebebi samimiyetiyle gönlümden geçeni istemesiydi.

Bunun üzerine bilekliklerden hangisini almam gerektiğini ona sordum.

“Sen beğen senin beğendiğini alayım” dediğimde,

“Maviyi al abla, ‘şans’ iyidir. “ dediğinde bende öyle yaptım ve şansı ifade eden bilekliğini aldım.

Gönül güzelliği olan çocuğun hayatına da güzelliklerin gelmesini temenni ettim ve çocuk yanımdan uzaklaştı. Küçük bir mutluluktu ama gönlü doldurdu…

Sevgilerimle.

Sultangül AYYILDIZ