İnsanların tahammülsüzlüğü gerçekten en üst sınıra ulaşmış durumda hiç bir konuda ve hiç bir şekilde kimse kimseye tahammül gösteremiyor. Bugün Gebze’ye gitmek için bindiğim otobüste, sadece bir adamın başka bir adama, “Akbil’i, uzatır mısınız? “ demesiyle başlamış kavgadan söz ediyorum sizlere.
En ufak bir durumda bile insanlar bu kadar öfke patlaması yaşarken günümüzde oluşan cinayetlere çok da şaşırmamız gerektiğini bilhassa daha iyi anlamış oldum. Elbette ki çağımızın en zor dönemlerinden geçiyoruz. Elbette hepimizi biraz üzülüyor, biraz öfkeyi nefesimizde hissediyoruz. Hatta çoğumuz patlamaya hazır bir bomba gibi bekliyoruz. Bugün de yaşanılan durum bunu gösteriyordu.
Dilerim güzel günleri görebilir, tahammül sınırlarımızı zorlamadan ve öfkemize yenik düşmeden yaşamımızı en iyi şekilde idame ettirebiliriz.
Sevgilerimle…
Bir Akşam Ruhu: Sevdiklerim, Kahvem ve Kendime Ayırdığım Vakit 🙃
Günün sonunda evin içinde süzülen kahve kokusuyla başlıyor en sevdiğim saatler. Bilgisayar kapanmış, e-posta kutusu sessiz, bildirimler yok… Çünkü artık mesai bitti. Ve burası benim alanım. Evden çalışmanın en güzel yanı da bu belki: Günün sonunda kendine ait bir köşeye geçmek için trafikle boğuşmana gerek yok. Koltuk seni bekliyor, kupan hazır, pijamalarınla özgürsün. Hele bir…
Sahil Sessizliği: Bir Kahve, Bir Mola, Bir Düşünce
İş bitmiş. Gün yavaşça sırtını dönüyor şehre, hava serin ama huzurlu. Motoru park edip sahile doğru yürüyorsun, içini kıyıya vuran suyun sesiyle, gökyüzünde dans eden bulutlarla doldurmak istiyorsun. Elinde sıcacık bir kahve, tüm günün telaşı avuçlarının arasında buharlaşıyor sanki. Yorgunlukla karışık bir huzur çöküyor üzerine. Öyle güzel bir an ki bu… Ne konuşan biri var…
Pazar Temizliği: Evin Ruhunu Arındırmak
Pazar sabahı… Hani şu kendiliğinden yavaş akan, dışarının sesi içeriye uğramamış, kahvaltının ardından “şöyle bir etrafı toparlasam fena olmaz” dedirten sabahlardan biri. Bugün elim süpürgeye gitti. Güneş perde aralığından halıya düşmüş, biriken toz taneleri ışıkla dans ediyor. Sessizce çalışan süpürgeyle odadan odaya geçerken sanki sadece evi değil, zihnimi de toparlıyorum. Temizlik işte böyle bir şey;…
SULTANGÜL AYYILDIZ 
Yorum bırakın